Blog

Om wat meer balans te brengen in mijn leven en werk, heb ik mijn innerlijke Lilith weer meer ruimte gegeven. Vijftien jaar lang was dat mijn kunstenaarsnaam. Nu, na een intermezzo van ongeveer vijf jaar, is ze terug.

Via mijn Substack @lilithself deel ik verhalen, foto’s, gedachten en observaties die niet altijd op mijn andere sociale media verschijnen. Altijd persoonlijk, soms rauw, soms licht. Maar altijd vanuit dezelfde drijfveren: creëren, inspireren en communiceren.

Veel van wat ik maak verschijnt online (al is het in het echt natuurlijk nog mooier). Ik breng graag het soms niet zo eenvoudige gesprek op gang over zaken die vanzelfsprekend lijken, maar dat vaak niet zijn.

Kunst ontstaat meestal in een soort vacuüm. Daarna moet ze de wijde wereld in. Daarom kun je je op Substack gratis abonneren, maar ook kiezen voor een betaald abonnement. Daarmee krijg je toegang tot extra content én help je mee om mijn werk mogelijk te maken.

Als je plezier, herkenning, troost of inspiratie vindt in mijn verhalen, foto’s en zelfportretten, nodig ik je van harte uit om mee te lezen/kijken. Met een betaald abonnement steun je niet alleen mijn werk, maar creëer je ook ruimte voor nieuwe verhalen, foto’s en gesprekken.

Want een kunstenaar leeft niet van inspiratie alleen.
https://substack.com/@lilithself

Op 28 juni a.s. is er van alles te beleven in Schiedam tijdens Gluren bij de Buren. Bij Galerie Jabelle kun je onder meer mijn werk bewonderen als onderdeel van de expositie Wallflowers & Wild Women.
Oordeel zelf tot welke categorie(ën) mijn zelfportretten behoren.
Voor velen blijft natuurlijk de belangrijkste vraag: wat staat het mooist boven de bank?

Vaderdag

Ooit waren mijn vader en ik begonnen aan een documentaire over zijn leven. Niet met een camera die uren draaide, maar met foto’s. Beelden van wie hij was, van wat hem bezighield, van de jaren die achter hem lagen en de verhalen die nog verteld moesten worden.

Dat project is nooit geworden wat het had kunnen zijn. Iemand gooide roet in het eten. Tot op de dag van vandaag weet ik niet precies waar dat ‘roet’ vandaan kwam. Misschien begreep diegene de band tussen mijn vader en mij niet. Misschien dacht diegene zelfs mijn vader te moeten beschermen. Waartegen, weet ik nog steeds niet.

Wat ik wel weet, is dat mijn vader tot de laatste dag van zijn leven heel goed wist wat hij deed. Zijn verstand was scherp, zijn geheugen betrouwbaar en bovenal beschikte hij over een schat aan levenswijsheid. Hij was niet iemand die zich liet meeslepen door anderen.

Juist daarom was ik verdrietig dat hij zich op een gegeven moment minder vrij voelde om onbevangen met mij samen te werken. Alsof er twijfel was gezaaid die eerder niet bestond.

En toch bleef het vertrouwen tussen ons bestaan, want op een dag zei hij zomaar: “Wordt het niet weer eens tijd dat we samen een selfie maken?”

Dat ene zinnetje zei eigenlijk alles.

Dankjewel, lieve papa, voor het vertrouwen dat je mij keer op keer gaf. Ook al waren, of leken, we op sommige vlakken twee werelden van verschil. Misschien waren we dat helemaal niet. Misschien waren we als een negatief en een foto. Op het eerste gezicht lijken ze elkaars tegenovergestelde, maar in werkelijkheid dragen ze hetzelfde beeld in zich.

Ik denk dat dat is wat ik bedoel wanneer ik zeg dat we veel meer op elkaar leken dan mensen soms konden zien. Dezelfde nieuwsgierigheid. Dezelfde eigenzinnigheid. Dezelfde behoefte om iets te creëren. Dezelfde zorgzaamheid naar anderen.

Mijn vader zag zichzelf ook als kunstenaar. En terecht. De klompen die hij als klompenmaker, zijn oorspronkelijke beroep, maakte, zijn opgenomen in de collectie van Openluchtmuseum Eynderhoof in Nederweert-Eind. Niet alleen omdat het gebruiksvoorwerpen waren, maar ook omdat ze iets vertelden over de maker.

Vandaag denk ik terug aan de foto’s die we samen maakten en aan de foto’s die we niet meer maakten.

Fijne Vaderdag, papa. Ons project bleef onvoltooid, maar het belangrijkste beeld is nooit verloren gegaan. Ik draag jou in mijn hart.

Nog steeds wordt kunst door sommigen, ook in de politiek, weggezet als een hobby. Maar kunst is werk. Achter een foto, schilderij, film, boek of beeld schuilen vaak jaren van onderzoek, denken, maken, produceren, reizen, exposeren en investeren.
Kunst helpt ons de wereld te begrijpen, vragen te stellen, gebeurtenissen vast te leggen en verhalen door te geven. Net als wetenschap draagt kunst bij aan hoe we naar onszelf en onze samenleving kijken. En niet zelden vormt zij een waardevolle bron voor de geschiedschrijving.
Koop een kunstwerk vooral omdat je ervoor valt. Omdat het iets met je doet. Maar weet ook dat je met een aankoop een kunstenaar ondersteunt om nieuw werk te blijven maken. Die twee hoeven elkaar niet uit te sluiten.
Daarom hoeft er ook niet over de prijs onderhandeld te worden. Over de prijsstelling is doorgaans net zo zorgvuldig nagedacht als over het werk zelf.
Vanaf zaterdag 20 juni a.s. is mijn werk te zien bij Galerie Jabelle in Schiedam. Van harte welkom.

Wallflowers & Wild Women
Met werk van:
Jacques Tange
Henriëtte van Gasteren
Robert van der Kroft
Nizaac Vallego
Rob van ’t Hof
Berry van Galen
Marjon Merckelbach
Van schilderkunst en illustratie tot fotografie en beeldende verhalen: iedere kunstenaar brengt een unieke stem in deze dialoog tussen zachtheid en wildheid.
Kom kijken, laat u verrassen, ontroeren en inspireren door een tentoonstelling die raakt, schuurt, verleidt en soms een glimlach oproept.
Feestelijke opening
Zaterdag 20 juni 2026 om 16.00 uur
Tentoonstelling
20 juni t/m 30 juli 2026
Galerie Jabelle
Lange Haven 70
3111 CH Schiedam

Gisterenavond in Theater Peeriscoop was indrukwekkend, intens en voor velen emotioneel.
De avond stond in het teken van Ode aan mijn moeders pijn van Sofie Edelbroek, een aangrijpend verhaal over seksueel geweld, femicide en intergenerationeel trauma. Kunst, muziek, dans en poëzie kwamen samen rond thema’s die niet genegeerd mogen worden.

Voor mij sloot Silent Scream daar naadloos op aan. Sofies film is een ode aan een moeder. Mijn dochter Krissi schreef na haar verkrachting een tekst met de titel Silent Screams. Die woorden bleven jarenlang bij me. Uit mijn gevoelens van liefde en onmacht als moeder ontstond uiteindelijk Silent Scream: een reizende tentoonstelling en een boek over seksueel misbruik. Een project dat ruimte wil maken voor verhalen die vaak ongehoord blijven en wil bijdragen aan het doorbreken van het taboe op praten over seksueel misbruik.
Wat mij ook raakte, was de betrokkenheid in Gorinchem. Veel gemeenten en organisaties door heel Nederland zouden een voorbeeld mogen nemen aan de manier waarop hier aandacht wordt gegeven aan moeilijke maar noodzakelijke gesprekken. Juist door kunst en ontmoeting ontstaat ruimte voor echte gesprekken; en daarmee ook voor erkenning, verbinding en verwerking van trauma.

Dank aan iedereen die aanwezig was en de moed had om te luisteren, te delen en stil te staan bij wat vaak verborgen blijft. ❤️

Dank aan de gemeente Gorinchem, in het bijzonder Rosalien Tap, en aan Sofie Edelbroek voor de ruimte die zij aan Silent Scream hebben gegeven. En dankjewel, lieve en dappere Vicky Bergman, voor de introductie van mij en mijn project in Gorinchem.

Iemand nog een snijplank nodig voor Vaderdag?
Persoonlijk heb ik een zwak voor Mice Balls (linksonder, met worstmolen), zeker als ik aan bepaalde hooggeplaatsten denk…
Interesse? Stuur me een mailtje via hvangasteren@ziggo.nl.

Prijs: € 60,-, inclusief verzending binnen Nederland.

GORINCHEM Onder de naam ‘Ode aan haar’ vindt dinsdag16 juni bij Peeriscoop een multidisciplinaire kunstavond plaats rond thema’s als seksueel geweld, femicide en intergenerationeel trauma. Film, dans, poëzie en muziek komen samen in een programma dat ruimte biedt aan verhalen die vaak verborgen blijven.
Centraal staat de korte film Ode aan mijn moeders pijn, gepresenteerd door Sofie Edelbroek. De film richt zich op de doorwerking van trauma binnen families en generaties, en benadrukt het belang van erkenning en verwerking. Pijn wordt hierin niet verhuld, maar zichtbaar en bespreekbaar gemaakt.
Het programma wordt aangevuld met dans en poëzie van Cézanne Aylin Penderen en muzikale composities van Isza Zwart. De verschillende kunstvormen dragen bij aan een gelaagde ervaring waarin zowel kwetsbaarheid als veerkracht centraal staan.
Daarnaast is werk te zien uit de expositie Silent Scream van Henriette van Gasteren. Deze tentoonstelling maakt verhalen van slachtoffers van misbruik zichtbaar via beeldende kunst en fotografie. Binnen de expositie is ook werk opgenomen van Vicky Bergman, waarin persoonlijke ervaringen worden verbonden met bredere thema’s van overleving en herstel.
De avond onderstreept de rol van kunst als middel om maatschappelijke thema’s invoelbaar te maken en ruimte te creëren voor erkenning en dialoog. Niet het shockeffect, maar het zichtbaar maken en delen van ervaringen staat centraal.

My grass is the greenest.
(Self-portrait: Mowing da lawn)

Click on the photo below to hear my story.

Want to see the visual story? Subscribe and upgrade to a paid subscription to unlock the exclusive photos and get full access to all my private updates.

Op 20 juni ben ikzelf (én de andere kunstenaars) aanwezig bij de opening van Wallflowers and Wild Women in Galerie Jabelle in Schiedam. Ik kijk er echt naar uit. Nu maar hopen op een beetje mooi weer ☀️. Geen sneeuw.

Galerie Jabelle is zo’n plek waar je even binnenloopt en voor je het weet een uur verder bent. Mooie kunst, fijne gesprekken, leuke mensen en altijd een gezellige sfeer. En soms ga je naar huis met een kunstwerk onder je arm omdat je er geen afscheid van kunt nemen. Daar hopen we met z’n allen op natuurlijk!

Kom vooral langs. Het zou leuk zijn je daar te ontmoeten.
 Feestelijke opening
Zaterdag 20 juni 2026 om 16.00 uur
 Tentoonstelling
20 juni t/m 30 juli 2026
 Galerie Jabelle
Lange Haven 70
3111 CH Schiedam

❤️🎨🌸

Zelfportret Springish

Silent Scream ook te zien in Theater Peeriscoop, Gorinchem.

Op 16 juni presenteert Sofie Edelbroek de aangrijpende korte film “Ode aan mijn moeders pijn”, over seksueel geweld, femicide en intergenerationeel trauma. Tijdens deze avond wordt u verder meegenomen in dit indringende thema via dans en poëzie van Cézanne Aylin Penderen en muziek van Isza Zwart.

Dit verhaal raakt ons allemaal. Femicide kent namelijk meer slachtoffers dan alleen het directe slachtoffer. Het wordt voorafgegaan door diepgewortelde misogynie — iets waar wij als samenleving wél invloed op kunnen uitoefenen.

Want wie staat er stil bij een wond die niet kan helen? Wie spreekt zich uit voor de vrouwen, die met velen zijn?

Een avondvullend programma waarin kunst en urgentie samenkomen rond thema’s die niet genegeerd mogen worden.

Praktische informatie

·       Aanvang: 20.30 uur
·       Entree: € 10,00
·       Foyer en kassa geopend vanaf: 19.30 uur

My own interlocutor
A solitary conversation
Follow on Substack to read and see more

My photographic self-portraits are made in solitude. There is no crew, no assistant, no one standing behind the camera except myself. The process often evokes a profound sense of loneliness, yet it is a loneliness I need. It creates a space in which I can come closer to myself than I can in everyday life.

When I work, it feels as though I am in conversation with myself.

Here you can find me: @LILITHSELF

Kom je samen de bloemetjes buiten zetten bij galerie Jabelle, Schiedam, op 20 juni?

Wallflowers & Wild Women
You can’t live with them, you can’t live without them.
Galerie Jabelle nodigt u van harte uit voor Wallflowers & Wild Women, een bijzondere groepstentoonstelling waarin zes kunstenaars ieder hun eigen visie geven op kracht, kwetsbaarheid, schoonheid, verlangen en vrijheid.
Tussen stille muurbloempjes en ontembare wilde vrouwen ontstaat een wereld vol liefde, humor, passie, melancholie en verleiding. De tentoonstelling beweegt zich tussen romantiek en rebellie, tussen tederheid en kracht, tussen dromen en werkelijkheid.
Met werk van:
 Jacques Tange
 Robert van der Kroft
 Rob van ’t Hof
 Berry van Galen
 Henriëtte van Gasteren
 Marjon Merckelbach
Van schilderkunst en illustratie tot fotografie en beeldende verhalen: iedere kunstenaar brengt een unieke stem in deze dialoog tussen zachtheid en wildheid.
Kom kijken, laat u verrassen, ontroeren en inspireren door een tentoonstelling die raakt, schuurt, verleidt en soms een glimlach oproept.
 Feestelijke opening
Zaterdag 20 juni 2026 om 16.00 uur
 Tentoonstelling
20 juni t/m 30 juli 2026
 Galerie Jabelle
Lange Haven 70
3111 CH Schiedam
Wij hopen u te mogen verwelkomen!
Kunst die raakt. Verhalen die blijven.
“Want laten we eerlijk zijn: zonder wall flowers en wild women zou de wereld een stuk minder interessant zijn.”

Compliment van gisteren: ‘Ik vind je zo stoer’.
Volg me op Substack: https://substack.com/@lilithself

Zelfportret: Lilith on the edge

Op zondag 31 mei is mijn dubbel-tentoonstelling Silent Scream – Mirrorbound/Still me? in de Ateliers van Museum De Wieger Deurne voor het laatst te bezoeken.
Ik ben aanwezig bij deze finissage / meet & greet tussen 13.00-17.00 u. Je bent van harte welkom!
Aanmelden is niet nodig, een geldig entreebewijs (of museumjaarkaart) wel.

Dank DMG Deurne voor de aandacht.

Het is fantastisch om samen iets te maken dat eerst alleen nog in het hoofd bestond. Ineens begint het te leven. Een tekst, een melodie, een stem, muziek; alles bij elkaar wordt het een lied. Zonder jou waren het misschien alleen woorden op papier gebleven.

Wat een geluk dat we elkaar ooit zijn tegengekomen, mijn lief. Henk Temming

Volg me op Substack: https://substack.com/@lilithself

Compliment van gisteren: ‘Alles en niets staat je’.
Mercikes!
Volg me op https://substack.com/@lilithself